بهینه سازی شبکه ی پایش در منابع آب، یک فرایند تصمیم گیری به منظور داشتن بهترین ترکیب برای ایستگاه های موجود است. در تحقیق حاضر از الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات PSO به منظور تعیین تعداد و موقعیت بهینه ی چاه های مشاهداتی استفاده شده است. ابتدا، با استفاده از مدل حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان و با پارامتر های ورودی مختصات جغرافیایی، تبخیر، بارندگی دو ماه قبل، تراز سطح زمین و سطح ایستابی یک ماه قبل با تابع کرنل RBF سطح آب زیرزمینی شبیه سازی شد و تعداد 42 چاه مشاهده ای بهینه به دست آمد. سپس، با ارتباط مدل LSSVM و مدل PSO موقعیت مناسب چاه های مشاهده ای تحت دو سناریو تعیین شد. در سناریوی نخست موقعیت تعداد چاه های مشاهده ای ثابت 42 حلقه تعیین شده و در سناریوی دوم تعداد و موقعیت پیزومترها متغیر در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد با توجه به اینکه تابع هدف کمینه سازی اختلاف حد مشاهداتی و حد شبیه سازی است، در سناریوی نخست کمترین میزان اختلاف در تکرار 180 با مقدار تابع هدف 9865/0 ارزیابی شد. نتایج به دست آمده از سناریوی دوم نشان می دهد تعداد چاه های مشاهده ای برابر 28 حلقه به دست آمد که بیان کننده ی کاهش 55 درصدی تعداد پیزومترها نسبت به حالت اولیه است. در هر دو سناریو پراکندگی نقاط در قسمت های جنوبی به علت زیادشدن شیب هیدرولیکی آبخوان بیشتر شده و در قسمت های شمالی کمتر است. در این سناریو کمترین میزان خطا در تکرار 338 با تابع هدف 9145/0 به دست آمد. این بهینه سازی درجه ی اهمیت و برتری سناریوی دوم را نسبت به سناریوی نخست نشان می دهد.